طبقه بندی مشاغل:

الف)تعريف طبقه بندی مشاغل

ب )برخی از اصطلاحات طبقه بندی مشاغل

ج)طرح طبقه بندی مشاغل در ايران

طبقه بندی مشاغل:

طبقه بندی مشاغل برای رفع مشکلات مربوط به شناخت مشاغل و بالاخص محاسبه وتعيين حقوق ودستمزدمورد استفاده قرارمی گيرد.

الف)تعريف طبقه بندی مشاغل:

عبارت است از دسته بندی مشاغل و قراردادن مشاغلی که دارای صفات و خصوصيات مشترکی هستند در يک طبقه.

 

1-الف) خصوصيات مشاغلی که در طبقه بندی مشاغل دريک طبقه قرار می گيرند:

مشاغلی در يک طبقه قرار می گيرند که:

1) بتوان آن ها را تحت نام  يا عنوان واحدی قرار داد.

2) بتوان برای تصدی آنها شرايط احراز مشابه ای در نظر گرفت

3)بتوان برای گزينش متصديان آنها از قسمت های مشابه استفاده نمود.

4)بتوان برای آنها حداقل و حداکثر حقوق و دستمزد در نظر گرفت.

ب )برخی از اصطلاحات طبقه بندی مشاغل

1-ب) رسته شغلی

2-ب) رسته فرعی

3-ب) رشته شغلی

4-ب) طبقه شغلی

5-ب) گروه شغلی

6-ب) شرح طبقه شغلی

7-ب) طرح طبقه بندی مشاغل

1-ب) رسته شغلی:

عبارت است ازمجموعه رسته های فرعی مشاغل،رشته و طبقات شغلی  است که بدليل وابستگی به يکديگر يک کادر وسيع حرفه ای را تشکيل می دهند.

2-ب) رسته فرعی:

عبارت است از رشته های شغلی که از لحاظ نوع کار ، حرفه  و شرايط احراز وابستگی بيشتری نسبت به هم دارند.

3-ب) رشته شغلی:

يک يا چند طبقه شغلی است که از لحاظ نوع کار تا حدی مشابه بوده ليکن از نظر ارزش و اهميت و دشواری انجام کار دارای سطوح مختلفی باشند.

4-ب) طبقه شغلی:

يک يا چند پست است که از نظر وظايف و مسئوليت ها و دشواری کار بايکديگر مشابه بوده و دارای خصوصيات چهارگانه ای که قبلا“ ذکر شد باشند.

5-ب) گروه شغلی:

عبارت است از سطوح مختلف طبقات شغلی که حداقل و حداکثر حقوق طبقات شغلی مربوط را تعيين نمايد.

  6-ب) شرح طبقه شغلی:

شرح مکتوب و مدونی است که حاوی مشخصات اصلی و اساسی شغل بوده و به تصويب مراجع قانونی مربوط رسيده باشد.

7-ب) طرح طبقه بندی مشاغل:

اصطلاحی است که برای ايجاد يک نظام متحد الشکل در زمينه پست های سازمانی دريک سازمان به کار می رود

ج)طرح طبقه بندی مشاغل در ايران

بر اساس قانون استخدام کشوری سال 1301 ، مشاغل مشمول  آن قانون ، با استفاده از روش رتبه بندی به 9 طبقه تقسيم گرديد.

 خلاصه فصل:

مهمترین نتایج حاصل از تجزیه شغل ،تهیه و تنظیم فرمهای شرح شغل و شرایط احراز شغل میباشد.