بازي براي كودك يك فعاليت طبيعي و منطبق بر فطرت اوست و رشد همه جانبه او را موجب مي شود. كودك از بازي لذت مي برد و انرژي بي پاياني براي بازي كردن دارد. از همين طريق است كه ياد گيري و آشنايي با دنياي خارج براي او فراهم مي شود.
بازي قواي عقلاني كودك را بكار مي اندازد و باعث رشد خلاقيت در او مي شود. بازي، عواطف و احساسات كودك را بيدار ساخته و او را بسوي زندگي اجتماعي و قبول مسئوليتها رهنمون مي شود.
اگر كودكي را در موقع بازي مشاهده كنيم. خواهيم ديد كه قطعات مكعب شكل را سر هم ميكند، خانه مي سازد و خراب مي كند . قطار درست مي كند. براي شناختن محيط درباره آن سخت مشغول كار است.
كودك از طريق بازي كردن احساسات خود را بيان مي كند. واز اين طريق ترسها و نگرانيهاي خود را ابراز مي كند وگاه بسياري از مسائل خود را حل مي كند.
اگر كودك احساس امنيت نكند و به ديگران اعتماد نداشته باشد نمي تواند به راحتي بازي كند.