اصول مدیریت 219
مديريت در يك محيط جهاني
ý چگونه شركتها در سطح بين المللي دگرگون مي شوند.
ý بررسي شركتهاي چند مليتي
ý ارزيابي تفاوتهاي محيطي
ý مديريت در دنياي بين الملل تجارت
به منظور باقي ماندن بر رقابت و تداوم آن، سازمان مي بايستي آمادگي رقابت را در بازارهاي جهاني داشته باشند. بسط و توسعه جهاني بزرگترين فرصت ها را براي رشد ارائه مي نمايد. در اين فصل، محيط هاي گوناگون كه بر موفقيت سازمان در يك كشور خارجي تأثير مي گذارد، مورد مطالعه قرار مي گيرد. به علاوه، تغييرات در كاركردهاي مديريت و چالش هاي شخصي زماني كه افراد در يك شركت بين المللي كار مي كنند و با آن مواجه مي شوند، نشان داده مي شود.
شركت چند مليتي
در فاصله زماني بعد از جنگ جهاني اول، آمريكا تحت نفوذ و تسليم تفكر ” آمريكا اولين” قرار گرفت. در 1929، بزرگترين فاجعه مالي رخ داد و آمريكا از بدترين ركود رنج مي برد. در ابتدا از شيوه هاي اقصاد آزاد پيروي گرديد،سپس با انتخاب ” فرانكلين روزولت”، تئوريهاي يك اقتصاددان انگليسي مورد آزمايش قرار گرفت. ” جان مي نارد كينز” با اين عقيده جلو آمد كه دولت مي بايستي پمپ اقتصاد ملي را با اجراي سياست هاي مالي آماده كار نمايد. اين سياست به نظر مي آمد كارساز بود. بعد از جنگ جهاني دوم، آمريكا رويكرد متضادي را اتخاذ كرد و به شركاي جهاني خود كمك كرد تا اقتصادشان را بازسازي كنند.
اگر شركتي مي خواست ريسك كند و در بازار بين المللي وارد شود، مي توانست شيوه هاي متعددي را به كار برد. در هر حالت، سطوح ريسك پذيري و كنترل با هم حركت مي كردند. چهار مورد از رويكردهاي مشهور شامل موارد زير است :
ý صادرات : فروش محصولات سازمان به دلال يا عامل خارجي به عنوان صادرات شناخته شده است.
ý توافق در اعطاء پروانه : اين رويكرد به يك شركت خارجي اجازه مي دهد تا توليد كند و يا محصولات را بفروشد، يا حقي است براي گذاشتن نام يا نشانه تجاري روي محصولات.
ý رويكرد چند مليتي:با اين رويكرد يك شركت تمايل به ايجاد يك تعهد اصولي با بازار خارجي دارد. اساساً ، كالاها يا خدمات براي برآوردن تقاضاهاي بازارخارجي تعديل مي يابند و در بسياري از حالتها، سرمايه گذاري هاي بنيادي در كارخانه و تجهيزات انجام مي گردد.
ý معاملات مشترك زماني است كه يك شركت با يك شركت خارجي براي توسعه محصولات جديد يا كمك به يكديگر براي دستيابي به بازارهاي محلي، مشاركت برقرار مي كنند.
ý مشاركت هاي راهبردي جهاني خيلي وسيع تر از معاملات مشترك ساده تجاري است. دو شركت با هم مي پيوندندو يك تعهد درازمدت در قالب زمان و سرمايه گذاري به منظور توسعه ي كالاها يا خدماتي كه بازارهاي جهاني را تسخير نمايند، ايجاد مي كنند.
ý شركتهاي فرعي با مالكيت كامل خودي زماني رخ مي دهد كه يك شركت سرمايه هاي كنترل شده يا تمامي يك شركت خارجي را خريداري مي كند.
ý ادغام عمودي شركت هاي فرعي با مالكيت كامل خودي به نحوي است، كه يك شركت نه تنها توليدكننده هاي خارجي را در اختيار دارد، بلكه توزيع كننده ها و خرده فروشان را نيز تحت سيطره خود در مي آورد.