اصول مدیریت 201
سبك هاي رهبري
مهم نيست كه خصلت ها و مهارت هاي رهبري چه باشد، رهبران نقش خود را در پهنه وسيعي از سبك ها ايفا مي كنند.
موارد زير سبكهاي معمول رهبري هستند:
ý استبدادي: مديرتمام تصميم ها را خود مي گيرد و اعضاي تيم خود را زير قلمرو حيطه ي خود قرار مي دهد. اين رويكرد نتيجه اش عموماً مقاومت منفعلانه از طرف اعضاي تيم است و نيازمند يك فشار دائمي و جهت دهي از طرف رهبر به منظور انجام كارها مي باشد. معمولاً ، اين رويكرد راه خوبي براي به دست آوردن بهترين عملكرد از تيم نيست.
ý مشاركتي مدير، زيردستان را از طريق مشورت با اعضاء تيم در تصميم گيري وارد مي كند(در حالي كه هنوز كنترل برقرار است) كه اين طريق كارمند را تشويق به احساس تملك در تصميم ها مي نمايد.
ý آزاد (همچنين مهارنشده و بدون كنترل ناميده مي شود) در اين رويكرد بدون دخل و تصرف، رهبر اعضاي تيم را تشويق مي كند تا به طور مستقل عمل نموده و مسائل آنها توسط خودشان حل شود. اگر چه براي توصيه و مساعدت ، او (رهبر) در اختيارشان مي باشد. رهبر معمولاً كنترل كمي روي اعضاي تيم دارد، آنها را رها مي كند تا نقش خود را ايفا كنند و تكاليف خودشان را به عهده گيرند بدون اينكه شخصاً خودشان بخواهد در اين فرايندها مشاركت داشته باشد.
انگيزش
رهبران بر ديگران به منظور دستيابي به اهداف از طريق رويكردهاي انگيزش تأثير مي گذارند. آنها مي توانند انگيزش مثبت يا منفي را به كار برند.
ý تصميم سازي دومين جزء يك سبك رهبري مدير، ميزان اختياري است كه مدير به كاركنان اعطاء مي نمايند- دامنه آن مي تواند از عدم دخالت تا اختيار در تصميم سازي گروهي باشد.
ý وظيفه و كارمند مداري. آخرين جزء سبك رهبري، ديدگاه مدير بر مؤثرترين روش جهت انجام كار مي باشد. مديراني كه طرفدار وظيفه مداري هستند، با استفاده از بهترين شيوه يا تجهيزات، كنترل محيط كار، تعيين وظيفه و سازماندهي كار و نظاره كردن بر عملكرد بر انجام كار تأكيد دارند.